JustSomeOne

کلاس دوم دبستان که بودم خام مَلِمِمون ازمون می خواست که ساعت شروع مشق و ساعت پایانش رو تو دفترمون یادداشت کنیم. منم چون بچه خوبی بودم این کارو می کردم. من عادت داشتم بَرَر زُرا (همون بعد از ظهرها) مشق بنویسم و خب می دونین که اون موقع زمان پخش کارتون بود. پدر و مادرم هیچ کودوم تو اون ساعت خونه نبودن. پدرم سر کار بود و مادرم هم که معلم بود به کلاسای ضمن خدمت می رفت و برای اینکه مطمئن بشه ما مشقامونو می نویسیم در اتاق پذیرایی رو که تلویزیون توش بود کیلید می کرد. عرض شود خدمت شما که اتاق پذیرایی ما سه تا در داشت. که یکیش به هال باز می شد. یکی به اتاق خواب و یکی به تراس. بنابراین مادرم مجبور می شد علاوه بر در اتاق پذیرایی٬ در تراس و اتاق خواب رو هم قفل کنه. می گن بعضی فیلما رو بچه های زیر ۱۶ سال نباید ببینن٬ همینه. ما که در طی سالها قبل فیلمی تماشا کرده بودیم که اسمش الان یادم نیست٬ تو اون فیلم دیدیم که یه طاهره خانمی بود که با چنگال درا رو باز می کرد. مام گفتیم بیایم امتحان کنیم. این بود که داداشم تونست پس از رنج و تلاش فراوان٬ یه چنگالو اهرم کنه وسط در دو لنگه اتاق پذیرایی و درو واکنه.مدت ها این راز سربسته باقی مونده بود. اما یه روز مامانم فهمید و بعدش بابام یه قفل ساز آورد خونه تا قفل و لولای در اتاق پذیرایی و همه درهایی که بروش باز می شدن رو عوض کنه. اما خب مامان خانم از کجا خمیده بود؟ ینی همون فهمیده بود؟ از اون جا خام ملممون شک کرد که آخه ۲ صفحه مشق چرا باید ۳ ساعت طول بکشه؟

با اینکه کسی تو خونواده و فامیلمون سیگاری  نبود اما چون تو کوچه خیابون می دیدم دلم می خواست  یه بار هم که شده سیگار کشیدنو امتحان کنم. البته این آرزوی مشترک من و داداش بزرگم بود. تا اینکه یه بدازظهر گرم تابستون وقتی همه خواب بودن داداشم اومد سراغمو گفت: پاشو بریم سیگار بکشیم. منم دمبالش راه افتادم رفتم تو کوچه. البته بیرون خونه نه ها. خونمون دو تا حیاط داشت که یه کوچه باریک اون دو تا رو بهم وصل می کرد. وقتی رسیدیم تو کوچه داداشم یه برگ کاغذ از تو جیبش درآورد و داد به دستم بعد یه جعبه  کبریت و کمی چای خشک بعد کاغذو از دستم گرفت٬ لولش کرد و یه کم چای خشک ریخت ته لوله کاغذی٬ با یه کبریت زیرشو روشن کرد و گفت: زود باش بکش الان آتیش می گیره. منم اولين سيگار عمرمو يه پك كشيدم. بعد دادشم از دستم گرفتشو خودش يه پك زد. بعد هم كه سرفه هامون شروع شد ولي خيلي حال داد. يه وخ فك نكنين داداشم مخترعي مكتشفي چيزي بودا نه. اين روش سيگار كشيدنو از پسرخالم ياد گرفته بود كه الان واسه خودش سيگار كش قهاريه