JustSomeOne

بچه که بودیم از ظبط صوت خیلی خوشمون میومد. مدام صدامونو ضبط می کردیم و گوش می دادیم. خیلی کیف می داد. یه بار فک کنم سال ۷۰ بود. سالروز فتح خرمشهر. اتفاقا یه نوار تو ظبط رادیو بود و ما هم کنار رادیو نشسته بودیم که به مناسبت سالروز فتح خرمشهر صدای آژیر از رادیو پخش و شد و همون صدای گوینده که می گفت: شنوندگان عزیز توجه کنید!!! داداشم دوید دکمه ظبطو فشار داد و صدای آژیر ظبط شد. یه فکر جالب به ذهنمون رسیده بود. اونم اینکه شب این آژیرو تو خونه اِکران کنیم. شب که شد بابام نشسته بود پای اخبار تلویزیون. داداشم صدای رادیو ظبطو گذاشت رو ۱۰ ینی آخرش. بعدم صدایی رو که ضبط کرده بودیم اِکران کردیم. یهو بابام عین فرفره از اتاق پرید بیرون که بدو بره حیاط و برقو قطع کنه. فک کرد حمله شده. به دم در هال که رسید صدای خنده چارتاییمون بلند شد. بابا یه لحظه برگشت ما رو دید و فهمید ماجرا از چه قراره. بعد با عصبانیت یکی زد تو گوش داداشم و سیم رادیو رو از پریز کشید. و حدودا یه هفته ای از گوش دادن به رادیو محروم شدیم.